D vitamini çoğunlukla kemiklerle birlikte anılır ama vücuttaki görevleri bundan çok daha geniştir. Kas fonksiyonları, bağışıklık sistemi, hücresel sinyalleşme ve kalsiyum-fosfor dengesinin düzenlenmesinde önemli roller üstlenir.

En doğal kaynak güneştir. Derimiz güneş ışığıyla temas ettiğinde D vitamini sentezinin ilk basamakları başlar. Bunun yanında yağlı balıklar, yumurta sarısı, karaciğer ve bazı zenginleştirilmiş gıdalar D vitamini sağlayabilir. Modern insanın büyük bölümünün kapalı alanlarda yaşaması nedeniyle D vitamini düzeyleri dünya genelinde sık araştırılan sağlık göstergelerinden biri haline gelmiştir.

D vitamini düzeyi düşük kişilerde hipertansiyon, diyabet ve kalp-damar hastalıklarının daha sık görülebildiğini gösteren çok sayıda gözlemsel çalışma vardır. Ancak burada önemli bir bilimsel ayrım vardır: Birlikte görülmek, mutlaka sebep-sonuç ilişkisi olduğu anlamına gelmez.

Büyük randomize çalışmalar ve meta-analizler D vitamini takviyesinin tek başına kalp krizi veya diğer büyük kalp-damar olaylarını belirgin biçimde önlediğini göstermemiştir. Buna rağmen D vitamini yetersizliğinin düzeltilmesi kemik, kas ve genel sağlık açısından önemini korur.

Doğala Doğru açısından D vitamini bize güneşle olan kadim bağımızı hatırlatır. İnsan yalnızca gıdayla değil, ışıkla da yaşayan bir varlıktır. Amaç D vitaminini mucize gibi görmek değil, bedenin doğal ve sağlıklı düzeylerini korumaktır.