Nefes, insanın hayatla kurduğu ilk bağdır. Doğduğumuzda ilk yaptığımız şey nefes almak, hayattan ayrılırken son yaptığımız şey nefes vermektir. Bu kadar temel, bu kadar sürekli ve bu kadar yakın olan nefesi gün içinde çoğu zaman fark etmeyiz. Oysa nefes, bedenle zihin arasındaki en güçlü köprülerden biridir.

İnsan stres altındayken nefesi hızlanır, yüzeyselleşir ve göğsün üst kısmına sıkışır. Beden bunu bir alarm işareti gibi algılar. Daha yavaş, daha sakin ve daha bilinçli nefes ise bedene “şu an güvendeyim” mesajı verir. Bu yüzden nefesi düzenlemek, zihni zorla susturmaktan daha doğal bir yoldur. Zihin çoğu zaman doğrudan emir dinlemez; ama nefes sakinleştiğinde zihin de yavaş yavaş ona eşlik eder.

Gün içinde nefesimiz duygu durumumuzu açıkça ele verir. Kaygılandığımızda nefes daralır. Öfkelendiğimizde sertleşir. Huzurlu olduğumuzda daha geniş ve ritmik hale gelir. Bu nedenle nefes sadece fiziksel bir hareket değil, iç dünyamızın aynasıdır. İnsan nefesini gözlemlemeye başladığında, aslında kendi iç halini okumaya da başlar.

Kadim öğretilerde nefes, sadece oksijen alışverişi olarak görülmemiştir. Nefes; yaşam gücü, dikkat, ruhsal merkezlenme ve iç dengeyle ilişkilendirilmiştir. Dua, zikir, meditasyon, tefekkür ve beden çalışmaları birçok gelenekte nefesle birlikte yapılır. Çünkü nefes düzenlenince insanın iç dağınıklığı da toparlanmaya başlar. Nefes insanı şimdiye çağırır. Geçmişin yükünden ve geleceğin kaygısından bir anlığına çıkarır.

Modern insan çoğu zaman bedeniyle değil, düşünceleriyle yaşar. Zihin sürekli analiz eder, hesaplar, planlar, endişelenir. Nefes farkındalığı ise insanı baş bölgesinden bedenin tamamına indirir. İnsan nefesini fark ettiğinde omuzlarını, çenesini, karnını, kalbini ve iç gerginliğini de fark etmeye başlar. Bu fark ediş, dönüşümün başlangıcıdır.

Doğala Doğru okuyucuları için uygulanabilir bir yöntem çok basittir: Günde birkaç kez durun. Burnunuzdan sakin nefes alın. Nefesi acele etmeden verin. Nefes verirken omuzlarınızın yumuşadığını hissedin. Bunu üç dakika boyunca yapın. Bu kısa uygulama bile bedene yeni bir ritim verir.

Nefesin en güzel tarafı her zaman yanımızda olmasıdır. Özel bir mekân, özel bir araç, özel bir hazırlık istemez. İnsan ne zaman kendinden uzaklaştığını hissederse, nefesine dönerek yeniden merkezini bulabilir. Çünkü nefes, insanın iç evine açılan sessiz bir kapıdır.